หน้าแรก › สถานที่ › วิหารพระมงคลบพิตร
วิหารพระมงคลบพิตร พระพุทธรูปองค์มหึมาที่ผ่านไฟสงครามกรุงศรีอยุธยา
วิหารพระมงคลบพิตรตั้งอยู่กลางเกาะเมืองอยุธยา ทางใต้ของวัดพระศรีสรรเพชญ์ ภายในประดิษฐานพระมงคลบพิตร พระพุทธรูปนั่งปางมารวิชัยขนาดใหญ่ หน้าตักกว้างราว 9.5 เมตร พระพุทธรูปองค์นี้ผ่านทั้งการย้ายที่ ฟ้าผ่า และไฟจากการเสียกรุง พ.ศ. 2310 แต่ยังคงเป็นที่สักการะของผู้คนมาจนทุกวันนี้
ที่นี่ในแต่ละยุค
ยังไม่มีพระมงคลบพิตรและวิหารนี้ บริเวณนี้อยู่ใกล้ที่ตั้งพระราชวังเดิมของพระเจ้าอู่ทอง ซึ่งต่อมาสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงยกให้เป็นวัดพระศรีสรรเพชญ์
แหล่งข้อมูลส่วนใหญ่ว่าพระมงคลบพิตรหล่อขึ้นราว พ.ศ. 2081 รัชกาลสมเด็จพระไชยราชาธิราช และเดิมประดิษฐานอยู่ถัดไปทางตะวันออก พงศาวดารบันทึกการชะลอพระมาไว้ทางตะวันตกพร้อมสร้างมณฑปครอบในศักราช จ.ศ. 965 (พ.ศ. 2146) ซึ่งตรงกับปลายรัชกาลพระนเรศวร แต่เล่าว่าเป็นพระราชกรณียกิจของพระเจ้าทรงธรรม นักค้นคว้าจึงเห็นว่าศักราชน่าจะคลาดเคลื่อน
พระมงคลบพิตรประดิษฐานในมณฑปทางใต้ของวัดพระศรีสรรเพชญ์ ใกล้พระราชวังหลวงที่พระนารายณ์ประทับ บันทึกของฟาน ฟลีต (ค.ศ. 1640) เล่าถึงการรื้อวัดเดิมและชะลอพระมาไว้ ไม่นานก่อนยุคนี้
ไฟจากการเสียกรุง พ.ศ. 2310 ทำให้หลังคาวิหารพังทับ พระเศียรและพระกรขวาหัก ภายหลังพระศพสมเด็จพระเจ้าเอกทัศถูกฝังไว้ที่โคกหน้าวิหาร ก่อนพระเจ้าตากสินโปรดให้ขุดขึ้นมาถวายพระเพลิง
ซ่อมพระเศียรและพระกร พ.ศ. 2463 รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม สร้างวิหารใหม่ พ.ศ. 2499–2500 โดยนายกรัฐมนตรีพม่าในเวลานั้นร่วมบริจาค และปิดทองทั้งองค์ พ.ศ. 2535 ปัจจุบันเป็นที่สักการะของผู้คนจำนวนมาก

พระมงคลบพิตรมาจากไหน
แหล่งข้อมูลส่วนใหญ่สันนิษฐานว่าพระมงคลบพิตรหล่อขึ้นราว พ.ศ. 2081 (ค.ศ. 1538) ในรัชกาลสมเด็จพระไชยราชาธิราช โดยอ้างพระราชพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐ แต่พงศาวดารฉบับอื่นให้ศักราชเร็วกว่านั้นราว 20 ปี ปีที่หล่อจึงยังไม่ยุติ
องค์พระเป็นพระพุทธรูปนั่งปางมารวิชัย หล่อด้วยสำริดหุ้มแกนอิฐแล้วปิดทอง หน้าตักกว้างราว 9.5 เมตร และสูงราว 12.5 เมตรเมื่อไม่นับฐาน ส่วนข้อมูลของการท่องเที่ยวจังหวัดระบุความสูง 12.54 เมตร
เดิมพระมงคลบพิตรไม่ได้อยู่ตรงนี้ ข้อมูลที่ ayutthaya-history.com รวบรวมระบุว่าเคยประดิษฐานที่วัดชีเชียง ซึ่งอยู่ถัดไปทางทิศตะวันออก ก่อนจะถูกชะลอมาไว้ทางทิศตะวันตก ณ ตำแหน่งปัจจุบัน
ย้ายมาที่นี่เมื่อไร และเกี่ยวกับยุคพระนเรศวรแค่ไหน
พระราชพงศาวดารเล่าว่าวัดเดิมถูกฟ้าผ่าจนเสียหาย สมเด็จพระเจ้าทรงธรรมจึงโปรดให้ชะลอพระมงคลบพิตรมาไว้ทางทิศตะวันตก แล้วสร้างมณฑปครอบ พงศาวดารให้ศักราชเหตุการณ์นี้ที่ จ.ศ. 965 (พ.ศ. 2146, ค.ศ. 1603)
ปัญหาคือ พ.ศ. 2146 ยังอยู่ในรัชกาลสมเด็จพระนเรศวร (ครองราชย์ พ.ศ. 2133–2148) ไม่ใช่รัชกาลพระเจ้าทรงธรรม ศักราชในพงศาวดารช่วงนี้จึงน่าจะคลาดเคลื่อน ผู้ศึกษาจาก ayutthaya-history.com เห็นว่าบันทึกของเยเรเมียส ฟาน ฟลีต (ค.ศ. 1640) ซึ่งเล่าเรื่องการรื้อวัดและชะลอพระ น่าเชื่อกว่า และประเมินว่าการย้ายเกิดราว ค.ศ. 1637
พงศาวดารยังบันทึกการกันพื้นที่โล่งหน้าวิหารไว้เป็นสนามหน้าจักรวรรดิสำหรับพระราชพิธีถวายพระเพลิง ในศักราช จ.ศ. 968 (พ.ศ. 2149) ซึ่งเป็นปีหลังพระนเรศวรสวรรคต หากศักราชนี้ถูกต้อง ก็สอดคล้องกับข้อสังเกตของผู้ศึกษาบางท่านในการถกเถียงเรื่องที่ถวายพระเพลิงพระนเรศวร ว่าในเวลานั้นยังไม่มีสนามหน้าจักรวรรดิสำหรับงานพระบรมศพ
สรุปได้ว่าพระมงคลบพิตรเป็นพระพุทธรูปที่มีอยู่แล้วในยุคพระนเรศวร แต่ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่าพระองค์ทรงเกี่ยวข้องกับการย้ายพระหรือสร้างมณฑป
ฟ้าผ่า ไฟสงคราม และการบูรณะ
ในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าเสือ ฟ้าผ่ายอดมณฑปจนไฟลุกไหม้ หลังคาพังลงมาทับจนพระศอและพระเศียรหัก พระเจ้าเสือโปรดให้รื้อมณฑปแล้วสร้างวิหารใหญ่ขึ้นแทน ใช้เวลาราวสองปี พงศาวดารยังกล่าวถึงการบูรณะในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศราว พ.ศ. 2285 ซึ่งผู้ศึกษาบางท่านเห็นว่าเป็นการเล่าเหตุการณ์เดียวกันซ้ำในศักราชต่างกัน
เมื่อกรุงแตกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2310 ไฟเผาวิหารจนหลังคาพังทับองค์พระ พระเศียรและพระกรขวาหักชำรุด พระมงคลบพิตรอยู่ในสภาพนั้นนานกว่าหนึ่งร้อยห้าสิบปี
การซ่อมสมัยใหม่เริ่มใน พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) รัชกาลที่ 6 เมื่อพระยาโบราณราชธานินทร์ซ่อมพระเศียรและพระกรขวา ต่อมา พ.ศ. 2474 มีการซ่อมอีกครั้งด้วยทุนของผู้มีจิตศรัทธา และในช่วง พ.ศ. 2499–2500 รัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม สร้างวิหารหลังใหม่ โดยนายกรัฐมนตรีพม่าในเวลานั้นร่วมบริจาคทุนด้วย
ระหว่างการบูรณะช่วงนั้นยังพบพระพุทธรูปองค์เล็กจำนวนมากภายในองค์พระ ซึ่งนำไปเก็บรักษาที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เจ้าสามพระยาและจันทรเกษม ต่อมาใน พ.ศ. 2535 มูลนิธิพระมงคลบพิตรปิดทององค์พระทั้งองค์ เนื่องในโอกาสสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงเจริญพระชนมพรรษา 60 พรรษา
วิหารพระมงคลบพิตรในแต่ละยุค
ลองดูว่าจุดนี้บนแผนที่เปลี่ยนไปอย่างไรในแต่ละยุค
- แรกสร้างกรุง (พ.ศ. 1893–2031): ยังไม่มีพระมงคลบพิตรและวิหารนี้ บริเวณนี้อยู่ใกล้ที่ตั้งพระราชวังเดิมของพระเจ้าอู่ทอง ซึ่งต่อมากลายเป็นวัดพระศรีสรรเพชญ์
- สมัยพระนเรศวร (พ.ศ. 2091–2148): พระมงคลบพิตรหล่อแล้วและประดิษฐานอยู่ใกล้ๆ ทางตะวันออก พงศาวดารให้ศักราชการชะลอพระมาไว้ตรงนี้ที่ พ.ศ. 2146 แต่ผู้ศึกษาเห็นว่าน่าจะเกิดภายหลัง
- สมัยพระนารายณ์ (พ.ศ. 2199–2231): พระมงคลบพิตรประดิษฐานในมณฑปทางใต้ของวัดพระศรีสรรเพชญ์ ใกล้พระราชวังหลวง
- เสียกรุงครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2310): ไฟเผาวิหารจนหลังคาพังทับองค์พระ ภายหลังพระศพสมเด็จพระเจ้าเอกทัศถูกฝังไว้ที่โคกหน้าวิหาร ก่อนพระเจ้าตากสินโปรดให้ขุดขึ้นมาถวายพระเพลิงอย่างสมพระเกียรติ
- วันนี้: วิหารหลังใหม่ที่สร้าง พ.ศ. 2499–2500 และพระพุทธรูปปิดทองทั้งองค์ เป็นที่สักการะของทั้งคนไทยและนักท่องเที่ยว
สิ่งที่ควรดู
วิหารที่เห็นวันนี้เป็นอาคารสร้างใหม่ ส่วนรอบๆ มีโบราณสถานสำคัญรายล้อม
- พระมงคลบพิตร ลองยืนดูจากประตูด้านหน้าเพื่อเห็นสัดส่วนขององค์พระเทียบกับตัววิหาร
- ลานโล่งด้านหน้าวิหาร ซึ่งพงศาวดารว่าเคยกันไว้เป็นสนามหน้าจักรวรรดิสำหรับพระราชพิธีถวายพระเพลิง
- วัดพระศรีสรรเพชญ์ที่อยู่ติดกันทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นวัดในเขตพระราชวังหลวง
- วัดพระรามที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนน วัดบนที่ถวายพระเพลิงพระเจ้าอู่ทอง
การเดินทางและเที่ยวชม
วิหารพระมงคลบพิตรอยู่กลางเกาะเมือง ติดกับวัดพระศรีสรรเพชญ์ จึงมักเป็นจุดแรกๆ ของการเที่ยวอุทยานประวัติศาสตร์ เดินต่อไปยังพระราชวังหลวงและวัดพระรามได้ในระยะไม่ไกล
เพราะเป็นที่สักการะที่ยังใช้งาน ควรแต่งกายสุภาพ ถอดรองเท้าก่อนเข้าวิหาร และเลือกช่วงเช้าหากต้องการไหว้พระอย่างสงบ ส่วนเวลาเปิดปิดควรตรวจสอบกับป้ายหน้าวิหารก่อนเดินทาง
เรื่องที่นักประวัติศาสตร์ยังเห็นต่าง
- ปีที่หล่อพระ: แหล่งข้อมูลส่วนใหญ่ใช้ พ.ศ. 2081 ตามพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐ แต่พงศาวดารฉบับอื่นให้ศักราชเร็วกว่านั้นราว 20 ปี
- ปีที่ชะลอพระมาไว้ที่นี่: พงศาวดารให้ จ.ศ. 965 (พ.ศ. 2146) ซึ่งตรงกับรัชกาลพระนเรศวร แต่เล่าว่าเป็นพระราชกรณียกิจของพระเจ้าทรงธรรม บางท่านเชื่อบันทึกของฟาน ฟลีตมากกว่า และประเมินว่าการย้ายเกิดราว ค.ศ. 1637
- การบูรณะสมัยพระเจ้าเสือกับพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ: พงศาวดารเล่าไว้สองครั้งในศักราชต่างกัน บางท่านเห็นว่าเป็นเหตุการณ์เดียวกันที่ถูกบันทึกซ้ำ
- สนามหน้าจักรวรรดิ: ศักราชในพงศาวดารชี้ว่าการกันพื้นที่หน้าวิหารเกิดหลังพระนเรศวรสวรรคตเล็กน้อย แต่ศักราชช่วงนี้มีปัญหาคลาดเคลื่อน จึงใช้ชี้ขาดเรื่องที่ถวายพระเพลิงพระนเรศวรไม่ได้
ข้อมูลการเที่ยวชม
- แต่งกายสุภาพ ถอดรองเท้าก่อนเข้าวิหาร
- ช่วงเช้าคนน้อยกว่า เหมาะกับการไหว้พระอย่างสงบ
- เที่ยวต่อกับวัดพระศรีสรรเพชญ์และวัดพระรามที่อยู่ติดกัน
คำถามที่พบบ่อย
พระมงคลบพิตรสร้างเมื่อไร
แหล่งข้อมูลส่วนใหญ่สันนิษฐานว่าหล่อราว พ.ศ. 2081 รัชกาลสมเด็จพระไชยราชาธิราช แต่พงศาวดารบางฉบับให้ศักราชต่างออกไป
พระมงคลบพิตรใหญ่แค่ไหน
หน้าตักกว้างราว 9.5 เมตร และสูงราว 12.5 เมตรเมื่อไม่นับฐาน ตัวเลขในแต่ละแหล่งต่างกันเล็กน้อย
วิหารพระมงคลบพิตรที่เห็นปัจจุบันเก่าแค่ไหน
วิหารหลังปัจจุบันสร้างใหม่ในช่วง พ.ศ. 2499–2500 แทนวิหารเดิมที่เสียหายจากไฟเมื่อเสียกรุง พ.ศ. 2310
ปรับปรุงล่าสุด 10 พฤศจิกายน 2569